![](https://humanrightsiniran.com/wp-content/uploads/2017/01/شکوفه-رنجبر-765x510.jpg)
شکوفه رنجبر سیسان، دانشجوی رشته مامایی، به دلیل باورمند بودن به دیانت بهایی در اواخر ترم ۵ از دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی آذربایجان غربی اخراج شد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران به نقل از خبرگزاری بهایی نیوز، شکوفه رنجبر ورودی سال ۱۳۹۳ بود که با وجود گذراندن ۸۰ واحد و حضور در ترم ۵ با داشتن ۲۰ واحد، به دلیل بهایی بودن از دانشگاه اخراج شد.
پیشتر با این دانشجوی محروم از تحصیل در ترم های گذشته ۲ بار از سوی حراست و آموزش، تماس گرفته شده بود و به وی عنوان کرده بودند که “پرونده ثبت نام او کامل نیست و جهت تکمیل پرونده به دفتر آموزش و حراست باید مراجعه کند.”
به گفته یک منبع نزدیک به این دانشجوی اخراجی ” شکوفه هربار همان فرم که شامل مشخصات اولیه و دین بود را تحویل داد و عنوان کرد که دینم را بنا به ایمان قلبى و صداقت ، بهایى عنوان میکنم .”
آبان ماه ۱۳۹۵، از طرف ستاد علوم پزشکی ارومیه شکوفه رنجبر را احضار نمودند و به وی پس از مراجعه به ستاد این دانشگاه ابلاغ کردند” که به علت بهایى بودن نامه ی محرمانه ای از طرف حراست کل وزارت بهداشت مبنى بر اینکه شما فاقد صلاحیت براى ادامه تحصیل مى باشید، دریافت شده است با ابراز تأثر فراوان از اینکه در این چرخه قرار گرفته اند ، گفتند علیرغم میل باطنى چاره اى جز اخراج شما نداریم ولى در حکم اخراج صراحتا علت اخراج ذکر خواهد شد تا بتوانی جهت احقاق حق خود اقدام نمایى.”
به گفته این منبع مطلع “شکوفه رنجیر پس از مراجعه به دفتر رییس دانشگاه اجازه ملاقات با وی در دفتر ریاست دانشگاه را پیدا نکرد اما با اصرار شدید هنگام خروج وی، در راهروی دفترشان با ایشان صحبت کرد و در پاسخ به اینکه اگر هم حق ادامه تحصیل ندارم لااقل با ارائه مدرک معادل کاردانى ام موافقت کنید، در جواب گفتند مسئله این است که آیا ما شما را میتوانیم دانشجوی این دانشگاه حساب کنیم یا نه!”
بنابر اطلاع این منبع آگاه “خلاصه پس از ۲ ماه پیگیری شکوفه از قسمت ها و افراد مختلف، برای احقاق حق و سکوت نکردن در برابر این ظلم آشکار و در نهایت پس از حدود ۵ ترم تحصیل ، در دى ماه ٩۵، نه موفق شد مدرک معادل کاردانى بگیرد و نه ریز نمرات معتبر از واحدهاى گذراند… حتی حکمی که در ابتدا وعده داده بودند که دقیقا اعلام میکنیم به چه علت اخراج شده است تا شکوفه پیگیر حقوقش باشد را نیز به دستور حراست، با ذکر علت مبهم “فاقد صلاحیت” صادر نمودند.
پس از اعلام فاقد صلاحیت از سوی دانشگاه، این دانشجوی محروم از تحصیل به رییس حراست مراجعه می کند که در پاسخ به درخواست ذکر دقیق علت اخراج در حکم اعلام کردند که ” آئین نامه هایی وجود دارد که در آن لیست افرادی نوشته شده که در صورت مشمول بودن علت اخراج در حکم “فاقد صلاحیت ” ذکر می شود و شما یکی از این مواردید. از نظر من شما نا آگاهانه دین را انتخاب کرده اید به همین دلیل ما چندبار به شما فرصت دادیم که اطلاعات مربوط به دین را عوض کنى ولى هر بار شما مصرانه بهایی نوشتید”.
این شهروند بهایی در پاسخ به سخنان رئیس حراست این دانشگاه عنوان کرده است که ” بهایی هستم و هنوز هم اگر فرم بدهید به علت اعتقاد قلبى و صداقت باز می نویسم “بهایى ” ولى به عنوان شهروند و طبق قانون اساسى حق تحصیل دارم.”
مسئولین حراست این دانشگاه در پاسخ به این “قانون شکنى” گفتند شما تا حدودى حق شهروندى دارید و حق تحصیل بهاییان طبق قوانین کشور تا مقطع دیپلم می باشد و حق تحصیلات عالیه را ندارند.
محرومیت از تحصیل بهاییان در دانشگاههای ایران با استناد به مصوبهی ششم اسفند ۱۳۶۹ “شورای عالی انقلاب فرهنگی” صورت میگیرد که بهاییان را علاوه بر محرومیت از اشتغال در اماکن دولتی، از تحصیلات دانشگاهی نیز محروم میکند.
بر اساس بند سوم این مصوبه، نه تنها باید از ثبت نام بهاییان در دانشگاهها جلوگیری به عمل آید بلکه چنانچه هویت بهایی فردی بعد از ثبت نام و “هنگام تحصیل” نیز احراز گردد، باید از تحصیل محروم شود.
محرومیت شهروندان بهایی پس از انقلاب اسلامی و اعلام انقلاب فرهنگی در ایران به صورت سیستماتیک اجرا شده است.