تفتیش وسایل آیت‌الله نکونام در زندان قم

بازرسی ماموران دادگاه ویژه روحانیت از بند ویژه روحانیت زندان قم که آیت‌الله محمدرضا نکونام، استاد حوزه علمیه در آن محبوس است باعث افزایش فشار خون و قند این این زندانی سیاسی شده و اوضاع وی را نگران‌کننده کرده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران به نقل از کلمه، عصر روز پنجشنبه ۲۵ آذر‌ماه، تعدای از بازپرسان و مأموران دادگاه ویژه روحانیت با حضور در بند ویژه روحانیت زندان ساحلی قم، ضمن تفتیش البسه و لوازم آیت‌الله نکونام، برخورد بد و دور از شانی با این استاد حوزه داشته‌اند. رفتاری که به اعتقاد شاگردان وی ناشی از کوتاه‌نیامدن این زندانی سیاسی نسبت به مواضع خود است.

ماموران با ایجاد سر و صدا و تنش در بند ویژه روحانیت زندان، قصد آزار رساندن به این مرجع را داشته‌اند که این به هم زدن اوضاع عادی زندان، سبب افزایش فشار و قند خون آیت‌الله نکونام و شدت گرفتن ناراحتی چشم وی شده است.

 زندان ساحلی شهر قم فاقد چشم‌پزشکی است و دادگاه ویژه روحانیت از اعزام این استاد دربند به چشم پزشکی ممانعت می‌کند.

در پی عوارض ناشی از سکته مغزی آیت‌الله نکونام در سلول انفرادی دادگاه ویژه روحانیت، و در پی درمان ناقص وی و همچنین انتقال‌های مکرر از زندان به بهداری و از بهداری به بیمارستان یا منزل و بالعکس، علاوه بر مشکلات جسمانی پیشین، به تازگی دچار درد و ناراحتی شدید هر دو چشم نیز گشته؛ چشم راست وی دچار عفونت شدید و بسیار کم‌سو شده است.

این استاد حوزه محبوس که علاوه بر بیماری و سن بالا بیش از یک‌سوم محکومیت خود را تحمل کرده است که قانونا می‌تواند مشمول قانون آزادی مشروط شود اما تحت فشار مافیای قدرت در حوزه‌های علمیه و نهادهای امنیتی موازی از آزادی وی ممانعت می‌شود.

این مدرس حوزه علمیه قم که هنگام بازداشت در سلامت کامل به سر می‌برد، از تاریخ ۱۲ اسفند سال ۹۳ تا کنون به بیماری‌های مختلفی از جمله فشار و قند خون بالا، لمس شدن طرف چپ بدن، کم‌شدن بینایی، نارسایی در کارکرد قلب، کلیه‌ها، تیروئید و کبد مبتلا شده است. بیماری‌هایی که همه ناشی از عوارض سکته مغزی وی در انفرادی دادگاه ویژه روحانیت است.

آیت الله نکونام اولین‌بار در دی‌ماه سال ۹۳، پس از آن‌که از مواضع آیت‌الله مکارم شیرازی علیه اینترنت پرسرعت انتقاد کرد، بازداشت شد. هرچند مکارم چندی بعد، ارتباط خود با این موضوع را رد کرد.

با این‌حال آیت‌الله نکونام بدون شاکی خصوصی و در دادگاهی که هیچ جزئیاتی از آن تاکنون برای افکار عمومی روشن نشده، به دو سال حبس محکوم شده بود که پس از اعتراض دادستانی، به پنج سال افزایش پیدا کرد.

وی در پایان سال ۹۳، در پی وخامت حالش پس از سکته مغزی از زندان آزاد شد. اما انتشار مطلبی در روزنامه قانون در فروردین‌ماه به بازداشت دوباره وی منتهی شد.

Related posts

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *